Lookback: FlipTop's Ahon

5/15/2014 6:54:18 AM

Since it’s already four years since this one was held at Guerilla Radio in Pasig City, let’s take a trip back to memory lane.

Let me guess: FlipTop’s Ahon was the biggest event (if not one of the biggest events) the Makati-based rap battle league has ever organized. They started in mid-February 2010 with the gracing event known as Grain Assault.

I was not around the venue when Ahon happened. Like every then-newbie fan of FlipTop, I only checked out their clip on YouTube out of my curiosity. To be honest, I only heard them from one of my gangster friends (and of course, most of the gangsters used to engage themselves in hip-hop music as part of their culture).

Kicking off the night were Juan Lazy (Juan Tamad) and Silencer; with the latter prevailing at the end, and in typical style. But hey, Juan Lazy was heck of the rapper. He almost conquered the battle only if he didn’t come up a bit less in the third round.

Last in schedule though were Apekz and Snatch. And let me guess, if Snatch was on his typical form, the battle should have gone a bit much hype better. Apekz just lived to his (and their) promise, pure comical poet. Wow!

But anyway, I’ll do things in random this time around. If we’re judging battles accordingly to then-standards where the hype was the name of the game, Mike Makata vs. Verb may be a lesser one, as well as Daddie Joe D versus Shehyee.

Though the latter was a bit better, but maybe it’s because there are only few people left in the venue (I think they had done it by around 3 or 4 am). Shehyee unleashed his potential right there though DJD was a badass. Bam!

Also, the English conference battles were sick; though I’ll give credit more to both Josh G and Skarm for breaking out putting a great damn fight.

But hey, the other battles were a real deal too. Check them out. 

On a shallow, mainstreamed pop-cultured perspective, some may thought that Ahon appeared the local rap battle version of WrestleMania or those big championship games when it comes to hype and impact. Weird thing to judge though maybe it was due to a lot of close battles.

Look: there are lot of battles out there which brought tremendous effect to both FlipTop and the local hip-hop culture. I mean, it could be a factor to the escalating level of popularity that both the brand and the rap battle itself made wide-spread recognition, something that others like Sunugan Royale never done so (much respect to them though).

Look: NothingElse versus Abra may be a one-sided affair in favor of the former. And if Abra did not choke, he could have won the battle. But let’s face it: this guy, aside from his charming looks which girls are really clamouring for, has this huge kind of wit and talent to back it up. Maybe the downside though is that he’s still on the developing stage then, considering he choked for the second time since entering the rap battle competition. Plus things seems to get more personal than usual.

.

Batas versus Fuego; perhaps it was the most heated battle between the people’s most-hated fella and one of the most-favored ones in Ahon. As I watched the clip on how Batas unleashed the monster in him, the fire was there; and so was Fuego’s fuel. He spits words like a dragon, where if anyone will dare to block his way deserved to earn a third-degree burn (or even fourth).

Unfortunately for Fuego, he lost. I know, it sounds like he’s a wasted potential like Karl Malone, Leonardo DiCaprio and even Drew McIntyre (but it’s fucking unfair to compare anyway).

And Mark did not deserve that win? Better dig deeper though. It may appear like one, but certainly there’s a reason why, and way back then that’s the problem the audience did not know: rap battlin’ is not just about jokes or punchlines – it’s about lyricism, mind games, music as a whole, elements (some guys may failed to address that one; but can you blame them anyway? They don’t live the same culture compared us who used to only patronize mainstream for most of the time, so it’s unfair to judge).

Dello versus Target; the second-most entertaining battle of the first Ahon; yet it was also the one who came in “package.” There’s typical punchlines, there’s rebuttals, there’s references, there’s freestyle, word usage, everything. And the difference is that it became more evident in layman’s term (if you only think deeper you know what I’m talking about).

It was a damn one heck-of-a-fight. For me, that was the best battle I ever saw in Ahon, and at the same time, the early stages of FT.

Loonie and Zaito was good though, but Zaito came up a bit short (just a very slim margin). I’m not saying he choked ‘coz he forgot something; but maybe because he used freestyle too much that he claimed “did not have any practice.”

And Loonie was the typical monster-masher, or a game master; like a veteran who can outpointed everyone no matter whom his opponent is. No wonder why four years later, he was successful, along with other rappers, in both worlds.

Overall, based on their uploaded videos, Ahon was the sickest evening of them all, especially in 2010 right before Down N South, Ahon 2, and other succeeding events. Damn! Much support and respect to both FlipTop, and the entire hip-hop culture as well.

Author: slickmaster | © 2014 september twenty-eight productions

Nakakabobo.

10:22 a.m. 01/03/2013

Ang blog na ito ay may halaw na konspeto at inspirasyon sa kantang “Bobo Song” ni Marlon “Loonie” Peroramas.

Sadya bang ganito na ang panahon ngayon? Ang daming saliwa. Mga bagay na nakikita ay sobrang taliwas sa mga bagay na minimithi ng bawat isa? Kada araw na lang, paulit-ulit na... kaya ayun, nakakabobo na nga.

Una, ang buhay ng isang tipikal na pamilya sa lipunan ngayon ay mahahalintulad sa isang telenobelang ipinapalabas sa telebisyon? Na laging may bida, kontrabida at sandamukal na mga extra? Isama mo pa ang pinapaikot na kwento (oo , lagi na lang). Dumarating sa punto na sobrang marahas na ang ginagawa ng mga taong ayaw sa bida, at ito naming si bida e pa-underdog effect? Maghihiganti nga pero kailangan pang masaktan ng matindi?

Mga Juan Tamad kung maituring. Nakatutuok na lang sa mga dramang palabas, imbes na tutukan ang sinasaing na bigas.

Mga Pilipino nga, pero mas tinatangkilik pa ang mga banyagang bagay kesa sa sariling atin. Mga self-proclaimed na Kayumanngi dati pero itinatanggi na para maging wannabe chinito at chinita. Akala mo namn, bagay sa kanilang itsura.

Mga tipong pumapasok na lang sa eskwelahan pero walang natututunan. Kaya ba madalas ito rin ang dahilan kung bakit tinatamad na ring mag-aral ang mga estudyante? Maliban pa sa “baon” na lang ang dahilan kung bakit kahit papaano e sumasaya sila?

Ni hindi na yata natin alam kung may linya pa ba na naghihiwalay sa magkaibang mundo ng showbiz at pulitika sa ating lipunan. Ang artista ay may kaakibat na okupasyon na pagiging “public servant (kuno)” pagdating ng pangangampanya at lalo na pag nanalo siya sa halalan. Meron din naming mga nakaupo sa pwesto na inookupa ang mga entablado na dapat sana ay nakalaan para sa mga taong umaarte dun.

Ito nga rin ang panahon na para ang isang tao ay sumikat e, ‘wag mong ipakita ang talent mo. Ano ang dapat gawin mo? Magpakita ng akto ng katangahan at pakapalin ang mukha (at patatgin ang loob) sa darating na batikos at pangungutiya sa iyong harapan. Uso kasi e.

Mas mahilig pa nga yata ang karamihan ng mga tao sa tsismis kesa sa atupagin ang mga takdang gawain sa kani-kanilang mga bahay at kaniya-kaniyang mga buhay, mula sa magkakapit-bahay hanggang sa mga balita sa showbiz, walang pinapalagpas. Mga naganap kina Aling Nena, pinag-uusapan nila Manang Sonya sa halip na pansinin ang kaniyang mga labada.

Tapos ang mga tumatangkilik naman ng mga nakakabobong palabas na ito e sumusunod na lang sa agos, kahit alam na nila na hindi na tama. Nagpapimpluwensya sa mga nakikita, kaya ayun. Sing-tulad ni Coco Martin at Marian Rivera (at kung sinumang aritsta pa iyan) kung makapagdrama sa harap ng magulang.

At saka mo lang naappreciate ang mga bagay-bagay sa ating kamalayan kapag maganda ang resulta nito. Parang nagiging proud to be Pilipino ka lang kapag nananalo si Pacquiao sa mga laban niya. Naku, sino kaya ang niloloko mo, ‘no? At pa’no yan kung natatalo na ang pride natin, katulad ng 0-2 win-loss record niya last year?

Sa kabilang banda, ikaw naman ay natatakot. Takot mag-tanong, magpaulit, sumagot sa pagsusulit. Dapat ka nga ba matakot na gawin ang mga ’to, e tao ka pa rin lang naman, at kahit papa’no e hindi nagmamarunong? Matututo ka pa, ‘di ba?

Maraming aral ang kantang ito, na kung inaakala mo sa unang pagdinig e dini-diss o kinamumuhian niya ang lahat-lahat ng nasa popular na kultura at mainstream media (well, mali ka sa unang impresyon mo, tsong.). At nasasaad ito sa ilang mga linya nito.

Hindi porket Tagalog o nasa lokalidad natin e baduy na kaagad. At lalo naman hindi ka itataas ng pagiging Inglisero mo. Feelingero ka na nga, mas baduy pa tignan.

Hangga’t wala kang nagagawang hakbang sa bawat araw na lumilipas sa buhay mo, e talagang masa-stucked up sa mga bagay na sa tingin mo e nakakabobo. Ibig sabihin, ikaw mismo ang gumagawa ng sarili mong landas, at kung hindi mo babaguhin iyan, ikaw mismo ang biktima ng sarili mong katangahan.

“‘Di naman importanteng magpakadalubhasa, ang sa’kin lang naman ikaw ay malinawan.” Ibig sabihin? Hindi mo kailangan alamin ang lahat. Ang importante e may alam ka. (Malabo ba? Intindihin mo kasi.)

“’Wag na ‘wag mong gawing dahilan ang kahirapan. Maniwala, pero ’wag umasa sa himala. Wala pang nananalo sa lotto na ‘di tumataya.” Sabagay, may kasabihan kasi na choice mo mamuhay sa kung saan mo gusto. Kung ginusto mo maging mahirap, e magiging mahirap ka talaga. At hindi ko tinutukoy dito ang mga materyal na bagay lamang ha? Okay, sabihin na natin na, “Oo nga naman, lahat naman kasi tayo ay naghihirap din e.” Pero huwag kang umasa na isasalba ka ng iyong panalangin kung wala ka naming ginagawang hakbang para mairaos ang iyong buhay. “Hindi porket mahirap ka e hanggang d’yan ka na lang.”

At walang masama magtanong (basta sensible na tanong ha?) kung ikaw naman ay namomroblema sa kung ano ang dapat gagwin mo? “Tandaan, Mas masahol pa sa bobo ang bobo(-ng) nagmarunong.” Magmamarunong ka pa, e bobo ka rin naman! “Kung ang pag-iisip para sayo’y nakakangawit,
Ibenta mo ang utak mo kung’ di mo ginagamit.” Siyempre, gamitin kasi ang utak, no!

At hindi porket lahat ng mga nakikita mo sa TV e tama na rin para sa iyong kamalayan. Huwag kang magpadala sa mga bobong palabas, kommersyal, at ultimo ang mga personalidad na nakikita mo sa tinatawag na “idiot box.” Lalo na kung buong araw kang nakatunganga sa harap niyan.

Kung lahat na lang ng nakikita mo e nakakabobo… e di ikaw mismo gumawa ka na ng hakbang para baguhin ito. At least, simulan mo iyan sa sarili mong gawin sa buhay.

Author: slick master | © 2012 september twenty-eight productions

Playback: Ron Henley – "Biglang Liko "

 01/01/2013 11:27 AM 

Isa sa mga bagong kanta noong 2012 sa genre ng hip-hop dito sa Pinas ay ang single ng rapper na si Ron Henley. Ang kantang Biglang Liko ay isa sa mga kantang ginawa ng FlipMusic sa nakaraang taon. Kasama rito si Pow Chavez. Inuplaod ang music video nito sa YouTube noong Pebrero 14, 2012.

Ayos din ha? Sa sobrang patok kasi nito e naging parte ito ng mainstream music o sabihin na natin na popular na kultura. As in naging parte ito ng mga nirerequest sa music channel na Myx, at minsan narinig ko pa nga ito sa isa sa mga istasyon ng radyo. Well, pumatok din pala ‘to sa masa ha? Hindi na masama (pero mas okay sana kung maiintindihan naman talaga ng mga tao ang pinapakinngan nila, 'di ba?), bagay na kailangang bigyang pansin din sa ngayon ang mga bagay na may kinalaman sa rap at hip-hop lalo na’t parang nakilala lang ang mga ito sa dalawang lipunan: mga jejemon at mga taong nanunood ng mga rap battle sa YouTube tulad ng FlipTop at Sunugan.

Bago ako magbigay ng aking take sa kantang ito, maari na iba ang intepretasyon ng tao base sa lyrics at pamagat nito sa anuman ang nakikita ko. 

Medyo may pagkagreen lang ang iilang mga linya, at hindi mo siya mahahalata kung isang beses mo lang siya pakikinggan sa loob ng isang upuan. Try niyo na lang pakinggan ng ilang beses.

Pero ang astig lang niya. As in astig pa rin pakinggan. Siguro kasi sa skill din ng taong ito, na matindi rin mag-rap like anyone else ngayon na nasa hip-hop scene. 

Deretso lang eh.

Music video: (from http://www.youtube.com/user/batampasiggg)

Directed by: Jasper Salimbangon x Cristhian Escolano

Edited by: Jasper Salimbangon

Cinematography by: Cristhian Escolano x Elo Delenela x Paolo Magsino

Song produced by: Bojam of Flipmusic Productions

www.flipmusicproductions.com

Author: slickmaster | © 2013 september twenty-eight productions

Hip-hop Fan Kuno?!

01/01/2013 01:21 PM

REAL TALK. “90% ng rap battle fans ay walang alam sa hip-hop. Kaya ironic lang na sila pang nagsasabi na puro luto ang laban sa FlipTop. Pero on second thought, may luto nga, pero yung pangluluto ay galing mismo sa mga tao. Kasi kahit hindi kayo tunay na hiphop, kayo pa yung malakas mandikta kung sino dapat ang manalo. Kaya nagda-downgrade ng lyrics ang ibang emcees para lang kayo'y patawanin. Hindi ako gan'on. Hindi ako mag-aadjust sa inyo... putangina kayo ang mag-adjust sa’kin! At sa mga kapwa ko emcees, imbis na i-showcase nyo ang tunay n'yong talento at turuan ang mga tao, kayo pa mismo nag-eexploit at nanggagahasa sa art-form na 'to. Theatrics, antics, paggamit ng crowd sa kalaban, paggamit ng Props. Sa mga binanggit ko na yan, tangina walang kinalaman sa lirisismo at pagra-rap! At sa mga tinamaan na emcees, sorry... pasensya na mga p're. Joke lang mga putangina n'yo, wala akong pake! Kasi kung may English subtitles lang ang mga laban dito, malamang marami sa 'ting mamimintas. Kasi makikita ng buong mundo kung ga'no kabobo mga rap battles sa Pinas. At pasensya Anygma, kung sa tingin mo sinisiraan ko kumpanya mo... mali ka. Binabalik ko lang 'yung pundasyon at istraktura ng FlipTop kaya nga tayo may arkitekto sa sa liga. Ngayon ang pagsakripisyo ko sa round na to ay patunay na no match ka sa'kin sa pagra-rap. Kasi isa lang ang kabattle mo ngayong gabi, ako binattle ko ang lahat. Kasi isa ka lang parasite sa liga, period. Wala nang meta-metaphor Habang ako, i'm here to rearrange the scene parang movie editor. At sabi ni Dhictah dati, parang UFC daw ang FlipTop. Hindi! Ngayon, parang WWE na rin. Puro stunts, puro gimmicks para lamang mapansin!”

I’m just speaking based on observation, not as a legitimate fan of hip-hop. Aminado ako na maaring parte ako sa 90% ng mga hip-hop fans pero what’s even disgusting is yung the fact na majority sa naturang numero e sadyang nakikiuso lang talaga. 


Parang yung mga tipo na tutal nanunood ka naman via internet e try mo i-research ang mga bagay-bagay sa hip-hop. Making ka ng mga kanta, huwag lang dumedepende sa mga battle. Kung suporta ba ang usapan, parang nasa gawa din ba. Yung tipong binanggit ko sa aking blog dati na mga barbarong fans (baka masyado na akong brutal kong ilalahad ang mga iyun dito).

Siguro ito ang nagagawa ng pagiging adik sa panunood ng video sa YouTube. Nagiging instant fan ka nito kung sakaling naaliw ka at nagustuhan mo sila. Well, walang masama dun. Pero kung panay asa lang naman sa bagong upload at hindi mo naman talaga sinusuportahan ang kanilang adhikain dun, e fan ka nga ba talaga?

Parang ang tanong e… Real fan ka ba talaga, o sadyang bandwagon rider ka lang? As in yung nakikiuso lang. Sumasakay sa kung ano ang trending o porket everyone likes it, at masabing "in" ka din?

Isa sa mga naka-agaw ng pansin sa akin ay ang video ng FlipTop na ang laban ay Apoc versus Sayantipiko. Ang naturang berso na aking nabanggit sa unang parte ng blog na ito ay galing sa mga bara ng ikatlong round ni Apoc. Ang tindi lang ng mensahe na binanat niya.

Hindi sa pagiging arogante ng dating nito ha? Pero ang punto kasi nun ay may mga tao na tila barbaro na porket naaliw sila sa mga video ng FlipTop. Yung tipo na sa sobrang pagka-aliw ay ginagaya na nila ang anumang nasasabi ng isang nakikipagbanatan dun. 

At kung makapagdemand ng bagong video e akala mo sila ang nagpapatakbo ng ligang pinapanood nila.Ayos lang sana kung magtanong ka ng “May bago bang video na ilalabas kayo ngayon?” E kaso kasi ang mga mokong na yun ay parang mga boss kung makatanong e. Kung hindi may halong mura, sadayang bastos ang pananalita. 

Nakakalimot yata na nilalantad ng mga ‘to ang baho nila sa pamamagitan  ng pagpopost nila ng kumento sa YouTube o Facebook. (buti na lang sa Twitter kahit mas matindi ang away dun e sibilisado naman ang pamamaraan ng paglalahad ng bawat user)

Kaya ba nada-downgrade ang dating ng hip-hop sa Pinas, dahil sa mga ilang kanta na may beat na ginaya lang mula sa mga RnB na kanta mula sa banyaga? Mga mababahong lirisismo? Walang artform per se? 

Nahaluan na rin ba ng ideya ng sobrang kommersyalismo?

Hmmm… mahirap husgahan kung ako ang tatanungin (kasi nga hindi ko pa makukunsidera ang sarili ko na isang lehitimong hip-hop na fan). Basta ang alam ko lang e maraming magagandang musika na nalilikha sa underground at kasama na rin dito ang mga rapper na nakikipag-engage sa mga rap battle event tulad ng FlipTop at Sunugan. At para mas maappreciate mo ng husto, huwag lang pakinggan. Intindihin din ang pinapakinggan. Laliman ang pag-unawa.

At sa totoo lang, ang internet ay mundo para sa mga intellektwal, hindi para sa mga nagpapanggap na tanga. At laging may linyang namamagitan sa mga taong tunay na fan sa mga taong nakikiuso lang.

Para sa enjoyment niyo, panoorin ang naturang mensahe ni Apoc sa laban na ito sa FlipTop. (see 11:50 - 13:37)

Author: slickmaster | © 2013 september twenty-eight productions

My pick #10 – Mash-up: Gangnam Style/2 Legit 2 Quit

Well, last month over at the American Music Awards, this was the hell of the moment. One Black American Hip-hop artist in the late 80s-slash-early90s and one rapper from the known Asian country named South Korea collaborated for an epic ending.

Here’s the footage from the said event.

And here’s the actual track ripped at YouTube. 

By the way, this mash-up song can be downloaded via iTunes. As far as I remember this was one of the top tracks at iTunes. Well, was not sure if the time frame will be the one I’m pertaining into.

I’ll give my word here: Epic mixture, considering MC Hammer was one of the notable names in the rap industry way back then complimented with those moves that can hype anyone whose been getting addicted into it. And Psy, who was been working on the Korean music for some time and his Gangnam Style actually took a hit thru wide-scale in just a short span of time after uploading that one in YouTube to the extent that almost everyone in the world has been got into the craze. 

Well, wow.

10:53 a.m. 12.11.2012

Author: slick master | (c) 2012 september twenty-eight productions

Playback: MC Dash – "Return of the Phunky Juan"

10/13/2012 08:29 PM

If you think Phunky Juan is so 90s, think again.

Back to the time where the music has that refreshing funkier sound, accompanied by some break-dancing, not-so-vandal-looking graffiti art (yes, there are ones which can be considered appealing as long as it can be painted on a plain, blank, wall for good.), ghetto-looking people giving high-five to each other (and with cassette player on their shoulder?), and... presto!

“Dela Cruz, are you amused?” *screeching sound.*

Yes! Guess Who’s Back?

Somebody from the 90s hip-hop making waves once again, with a refreshing sound as it seems. Something that kids like me whom have been in to the local music has been quite missing so badly.

Dash Calzado, brother to actress Iza and son of the late choreographer Lito, ½ of the legendary duo Legit Misfitz (You’re quite good if you remember them for their track “Jabongga”), more known as “Mighty Joe Young” in the gigs, and MC Dash from the airwaves of WAVE 891… is on the roll again with a new album, and a new single as well. Well, he kicks even more with his debut music video.

Other than that, he’s been producing beats for quite decades; and a party jock at 7^th high and Republiq on weekends. And if I can remember, he also penetrated the movies as the duo (Legit Misfitz) for a bunch of cameo appearances and I also heard him on his days as a jock in Magic 89.9 (Way back then I used to call the DJs just to request whatever the music I am craving in my mind).

Return of the Phunky Juan has been on the YouTube screens for almost two months (I'm talking about its official music video, by the way), and at the list of digital records thru OPM2Go.com. The preview of this tracked had been on the list for like 7 months already. And by the way, ROTPJ is dedicated to Dash’s late father Feliciano Lito Calzado and his friend, the late Master Rapper Francis Magalona.

I haven’t bought the album yet, and I am listening thru the freebie-goodie of the internet.

My take? I can only give one word that spelled as D-O-P-E. The funkier sound as similar to the mixture of Manila rap and a New Orleans’ side of funk, made me feel good to listen much to this song.  So fresh, there are riffs of “Hand Clapping Song” by the Meters, a classic funk in the 60s; and the line of “Dela Cruz, are you amused?” off from either a Legit Mizfitz track or a 90s Francis Magalona’s “Meron Akong Ano” track, to compliment the record.

An old school but high standard-sounding rap track. Wow, at least that gave me a piece of nostalgic feeling. If you’re a 90s kid whom had been in to these kind of stuff way back then, at least this song will be really sound familiar to your ears.

Last note: Props to MC Dash for putting up this one. I may not be a legit hip-hopper, but seriously, the culture community, and moreover, the OPM industry should have this kind of sound once again. *salute*

Now let me do my creep-walkin’ to this type of tune. LOL!

Return of the Phunky Juan Music Video (selected details courtesy of YouTube channel NXTframe - http://www.youtube.com/user/Nxtframe): Directed and Edited by Arbie Won, Produced by Iza Calzado and Dash Calzado

Sources:

¹ http://themightymiscellaneous.blogspot.com/2012/09/dash-calzado-return-of-phunky-juan.html

² http://vandalsonthewall.blogspot.com/2012/09/new-video-dash-calzado-return-of-phunky.html

³ http://www.youtube.com/user/WarrioroftheNorth

⁴ https://www.facebook.com/pages/Dash-Calzado-AKA-Mighty-Joe-Young/279270115420257?sk=info

Dash Calzado’s 2012 album title track “Return of the Phunky Juan” is now available at OPM2Go.com (http://www.opm2go.com/song/albums/1059)

This article was also published at the community blog site Definitely Filipino (URL: http://definitelyfilipino.com/blog/2012/10/14/a-returning-dash/)

Author: slickmaster |  © 2012 september twenty-eight productions

ALAMAT. (A fan’s tribute to Master Rapper)

10/04/2012 |  12:39 p.m.

(Photo credits: francismagalona.multiply.com and facebook.com/theslickmaster28)

Isang alamat na maituturing. Isa sa mga tao na nakapagpabago ng takbo ng musika sa Pilipinas. Sino ba naman ang hindi makakalimot sa kanyang mga kanta na nagsasalamin sa iba’t ibang mga tema at mensahe? Nakipagsabayan kila Andrew E at sa mga tulad ng bandang Rivermaya at Yano noong Dekada ’90? Ang nakasama nila Ely Buendia ng Eraserheads, ang bandang Greyhounds, Si Chito Miranda at ang kanyang Parokya ni Edgar, ang grupong Death Threat na kinabibilangan ng isa sa kanyang mga nagging kaibigan at tagahanga at ngayon, ay sumusunod sa yapak niya na si Gloc-9?

Hindi matatawaran ang kontribusyon ni Francis Magalona sa indistriya ng musika. Napakalupit lang.
Siya ang nagdala ng musika ng rap at hip hop sa mainstream side ng Pilpinas noong dekada ’90, bagay na panibago sa mata ng mga tao dun dahil ilang taon na pala ito sa bansa noon. At sa isang pambihirang pagkakataon, napagsama niya ang mga genre ng rap at Pinoy rock noong kalagitnaan ng dekada ’90 sa tindi ng mga mensahe na may kinalaman sa pulitika, lipunan, buhay at iba pa. Maliban pa diyan, nabuo nya ang mga bandang Hardware Syndrome. At marami pang mga artista ang sinama sa kanyang mga collaborations, mula kay Joey Ayala, Ryan Cayabyab, Mike Hanopol, Andrew E, Michael V at sa mga bandang Eraserheads, Parokya Ni Edgar, Greyhoundz, rapper na si Gloc-9 at sa iba pang mga pangalan sa OPM, sikat man o pasikat pa lang.

Ilang mga parangal ang nakuha niya mula sa iba’t ibang grupo at ahensya na nagbibigay pagkilala sa musika. Bagay na nagbigay sa kanya ng mataas na respeto sa makabagong kultura na tiula hindi pa ganun katanggap ng karamihan, maliban na lang kung ikaw ay batang ipinanganak noong dekada ’80 at ’90.

Maliban pa diyan, isa rin siyang breakdancer, aktor sa telebisyon at pelikula, host sa Eat Bulaga, naging hurado sa Philippine Idol, direktor ng mga music video, DJ sa istasyon ng radio na 89.1 DMZ, nagging pinakaunang Filipino VJ sa MTV, at naging miyembro pa nga ng That’s Entretainment, at Bagets 2. Astig din pala na maituturing ang naging takbo ng karera nya sa pagharap sa kamera, ano.

Sa tindi ng paghubog niya ng hip-hop sa Pilipinas, maraming pangalan ang nabuo at nakilala mula noon pa man. At marami rin siyang nahubog na mga talento sa nasabing indsutriya tulad nila Marlon “Loonie” Peroramas ng Stick Figgas sa pamamagitan ng isang segment sa Eat Bulaga na Rap Public of the Philippines. Ang tindi lang.

Sa panahon ngayon na iilan na lamang ang mga akda musika na may kahulugan, ang hip-hop na mas nakikita sa mga videos ng rap battle league na FlipTop, mas maganda pa rin ang balikan ang mga nagdaang dekada at sariwain ang alaala ng kalupitan ng musika sa Pinas. At isa sa mga ito, ay hindi makakaila, ang pagra-rap ng isang Francis Magalona. Kahit 3 taon na siya namaalam, at kahit 48 taon na pala siya sa araw na ito.

Sources:

http://en.wikipedia.org/wiki/Pinoy_hip_hop

http://en.wikipedia.org/wiki/Francis_Magalona

Author: slickmaster |  © 2012 september twenty-eight productions

My pick – (#5) We Don’t Die We Multiply

Known as one of the large famous group in the underground rap scene, 187 unleashed its music video. Representing each member in a 14-minuter music flick, “We don’t die we multiply” told the hip-hoppers out there how the crew lived up to its name.

It’s more than just how the likes of Mike Kosa’s songs were more than just doing real talk, nor how Smugglaz’s speed-rap can beat anyone to a bloody pulp and earned him the right to be one of the elite icons of rap battles. Nor anyone of them just made good collaborations with other underground rappers. It’s definitely more than that.

187 Mobstaz had been in the industry for years, and still standing. It’s how they face life for the group, and as a group, how hard they earn the thing known as respect (though some may argue that “slickmaster, it’s not like that at all time,” but everyone and every culture has its own way of having one, especially at some circumstances where bragging rights are needed).

One of the good pool of talents in local hip-hop for this year, I guess. Kudos, and peace!

Author: slickmaster | Date: 09/25/2012 | Time: 11:43 p.m.

© 2012 september twenty-eight productions

Playback: Gloc-9 – Alalay ng Hari

09/17/2012 11:30 AM

(halaw mula sa pangalawang berso ng kantang ito)

‘Pag COLD SUMMER NIGHTS ay napapraning

MERON AKONG ANO na ‘di bading ang dating

Silang mga UBOS BIYAYA na laging lasing

Mga NILAMON NG SISTEMA na andyan pa rin

Kabulok ang nangangamoy kahit dumadaan sa korte

Sino ang kumain ng isang kilong MAHIWAGANG KAMOTE?

Kaya MGA KABABAYAN, ITO ANG GUSTO KO

Hindi ka dapat mahiya KAHIT ILONG MO AY PANGO

Kasi TAYO’Y MGA PINOY, anuman ang mangyari

May MAN FROM MANILA na palaging magsasabing

ONE CAN’T TALK PEACE IF YOU HAVE A GUN

Handa ka bang ipaglaban ang THREE STARS AND A SUN?

Hindi ko alam kung naging single na ba ito ng rapper artist ni Gloc-9 sa ngayon. Ito ay isa sa mga kanta niya na nagawa mula sa kanyang album na Mga Kwento Ng Makata na kaka-release lang ngayong taon under Universal Records. Kasama niya sa kantang ito ay si Allan Mitchell Silonga na siya naman kumanta ng chorus nito. Nagkasama na ang dalawa sa kantang Alay.

Nilarawan ni Gloc-9 dito ang iba’t ibang kwento na gusto niya ilahad. Ang kwento ng isang artistang tulad niya kung paano siya nakagawa ng kanta, nagpursige sa kanyang karera, nagustuhan ng tao at napahanga ang mga ito. Tila isang tribute ito sa isang tinaguriang master rapper, ang pinakahaligi ng rap sa Pilipinas na si Francis Magalona. Si Francis M kasi ang lubos na nakatulong kay Gloc-9 na maging isang ganap na rap artist. Isang pagtanaw ng utang na loob? Hindi lang. Pagsunod sa yapak ng isang alamat? Hmm… Basta, astig lang ng kantang ito.

Kung napanood niyo ang kwento niya sa palabas na documentary ng GMA News na iWitness, malamang, napakinggan niyo ito kahit minsan at saglit lang dun.

Nakaka-LSS (Last Song Syndrome) lang siya para sa akin ngayon dahil sa totoo lang, ito ang mas gusto kong pakinggan na mga kanta. Hindi lang ang genre ng hip-hop, kundi ang mga kantang may matitinding mensahe sa buhay. Inspirasyonal pa nga ito kung maituturing, na parang kung bibigyan mo ng magandang kahulugan e para kang nakikipag-usap sa supreme being mo. Na ‘wag kang sumuko kahit sabihan ka pa ng tao na “bakit ka ba laging kasali?”

At kung mapapansin niyo ang ilang linya mula sa kantang ito na binanggit ko sa akda po na ito, mapapansin niyo na karamihan sa mga naka-CAPITALIZED at BOLD na mga salita ay mga kanta ni Kiko, at kung hindi man ay mga ilang mga linya sa mga ito. Parang kumbaga sa mga elemnto ng rap battle bars, ito ang tinatawag na reference – ang pagtukoy sa mga pangalan na pamilyar sa hip-hop o rap. (Kung tama nga ba ang pagkakaintindi ko ayon na rin sa pag-eksplika ng isang underground rapper sa kanyang Facebook notes) at wordplay, kung paano niya nilalaro ang salita na ayon sa kanyang kagustuhan at pagkakaayos.

Maliban pa diyan, parang may patama sa mga napapanahong mga pangyayari at mga tao  ang ilang mga kataga sa kantang ito kung pag-iisipan ng malaliman ito.

Agree ako sa sinabi ng isa sa mga online buddies ko sa Facebook, ang nasabing mga kataga dun ay ang pinakamagandang part eng kantang ito.

Nang dahil sa kantang ito, mas sumasaludo ako kay Gloc-9 para sa pagtaas ng bander ng rap sa Pinas. Maliban pa sa kanyang mga nagdaang album at kanta, tunay nga na maituturing na makata ito.

Author: slickmaster | © 2012 september twenty-eight productions

Playback: Loonie – Tao Lang (Official Music Video)

08/04/2012 08:30 PM

I haven't made any posts for the Video of the Week recently. But I'll have a lot of them soon, so better watch for that!

Since I've been digging the Internet for most of the recent times, I spotted a lot of things that suited my interests such as music, humor, news, and rap battles. So at this moment, I decided to take a pick on some mini-flicks that made it to my favorites.

For this week, I have the music video of Loonie's premier single Tao Lang.

This guy had been a notable figure since the days of the now-defunct Rap Public of the Philippines. Half-a-decade later, he's part of that sudden emergence made by a rap battle league in the country called FlipTop. Now, he's back on the mainstream shores, performing at selected TV guestings, and Tao Lang was now part of the playlist  of some radio stations here in the country.

Just asking: where do this type of songs have gone? This is one of the best goodies the present kiddos should listen. Oh, sorry... make it A "MUST!"

Tao Lang is Marlon "Loonie" Peroramas' single off the album I Am Normal (if Soulfiesta's download site serves me right). The single was released earlier this year. This track featured RNB artist Quest on the chorus.

On the other end, the music video featured several artists including Lyrically Deranged Poets (LDP)' Raymond Abracosa and Ogie Alcasid as one of the famous Bubble Gang characters' in "Boy Pick-Up." See my related post for more.

Author: slickmaster | © 2012 september twenty-eight productions

BARS OVER BULLSHIT

10:29 PM 07/04/2012

Rap is a joke. Rap is an entertainment. But rap is also an art. An expression.

It’s everything. Pero ewan ko kung bakit naisip ko pa ang mga ito.

Bars over bullshit, isang bagay na matimbang sa rap ngayon na dapat maintindihan ng bawat tao. Actually nakita ko lang yang 3 salitang parirala na yan sa isang Facebook status ng isang underground rapper. Masyado lang akong curious siguro.

Alam ko na hindi ako isang lehitimong hip-hopper. At hindi pa ganun kaganap ang mga kaalaman ko sa musika ng isa sa mga modernong kultura. Bagamat natuto mag-rap pero minsan nauutal pa rin pag ginawa.

Pero dahil sa minsan kong labis na pagkahumaling sa FlipTop na isa sa mga rap battle league dito sa Pilipinas, sinbukan kong panoorin ang mga bidyo nun sa YouTube, at minsan pa nga e magdownload ng mga ito at iplayback sa computer na walang distorbo (tulad ng internet) sa paligid at sinubukang pag-aralan ang mga rap battle.

Kung sa mga sinaunang mga video ng FlipTop ay mas napansin ang mga hype, generic, o basic jokes sa mga kataga ng karamihan sa mga rappers, mukhang sa mga sumunod na buwan at taon ay mas pinagtutuunan ng pansin ang mga malalalaman na kataga. Yung mga mabibigat na linya. Yung tipong mas tatatak pa sa kanila bilang mga indibidwal at sa kanilang mga karera. Yung tipong maalala ng mga tao na nakasaksi sa laban nila mapa-live na venue man o sa internet.

Sabagay, kung magpopromote ka nga naman na isa o mga bagay na naglalaman ng kultura mo e siyempre mas gusto mong ilahad ang mga bagay na hindi lang nakaka-entertain ng tao kundi bagkus ay yung may matututunan ka rin sa mga ito.

Yun nga lang, kahit sa panahon ngayon na mas maraming mga intelektwal, e hindi lahat ay makakaintindi pa rin, at hindi lahat ng tao na naiintindihan ang mga bagay-bagay sa isang upuan lamang. At yung iba na sadyang nakikiuso lang, birada lang ang alam na gawin bilang pang-react. Pero...

Kung tutuusin, para sa mga tulad ko na sadyang nakikiuso lang at mga hamak na baguhan sa hiphop na mga bagay-bagay sa panahon ngayon, isa lang ang p'wede mong sandalan ngayon – ang INTERNET. Tama, ang internet nga. Mag-research ka sa mga bagay na may kinalaman dito. Kung nagtataka ka kung bakit ang daming nilalamang mga pangalan at salita sa bawat linyang binibitawan ng isang battle MC, kung bakit sinali niya ang pangalang na tulad ni Francis M, Mastaplann, Pamilya Dimagiba, Death Threatt, DJ M.O.D., at iba pang may kinalaman sa industriya ng rap pati na rin ng ibang aspeto tulad ng mga istilo ng ibang rapper, e mag-research ka. Replay mo yung part na yun. Analyze mo yun. Matututo ka din.

Sa panahon kasi ngayon, kung may gusto kang matutunan, ayan, ang dali lang. May paraan. Ngayon, manood ka ulit ng mga videos, ano gets mo na ang mga pinagrarap nila? Kung bakit tila ang lalalaim ng iba, pero nasasapul pa rin ang mga kalaban? Hmmmm....

Bars over bullshit. Dapat lang talagang mas matimbang ang mga kataga kesa sa mga jokes na sadyang panginsulto sa karibal sa isang battle. Dyan mas lumalabas kasi ang galing o talent ng isa sa pagrarap. Well, para sa akin siguro, katulad ng kanya-kanyang pananaw sa pagjudge sa isang rap battle. At walang halong lutong judgment o whatsoever na nirereklamo ng mga trollers ‘to ha? Dahil nga, hindi naman ako ganap na hip-hopper. Peace!

Author: slickmaster |(c) 2012 september twenty-eight productions