The Aftermath: 2014 NBA Finals

06/17/14 08:30:35 AM

As usual, hindi natatapos ang usapang NBA Finals sa pagtunong ng final buzzer o ni sa pagsabi ng broadcaster ng ESPN kung sino ang Finals MVP (na by the way, ay na-award kay Kawhi Leonard ng San Antonio Spurs), o sa mga post-game press conference.

Hindi mamamatay ang isyu na ito kahit na may World Cup pa ang mundo ng football, ang kasalukuyang kasabay na malaking sporting event sa larangan ng sports.

Bakit ganun? Malamang, marami kasi dyan ay hindi makaget-over sa usapang ito. Ke ang koponan niya ay nagchampion, o siya ay nanlulumo sa pagkatalo ng kanyang manok.

At dahil tapos na ang NBA Finals... (ano ngayon?) malamang, tuloy-tuloy lang ang kantayawan. Pustahan tayo, mauuso ang tuksuhan sa mga posts na may kinalaman sa NBA Finals. Marami-rami dyan ang mag-eemote dahil sa kawawang isang libo na napiusta niya ay olats pala sila LeBron o sinupaman ang kinampihan niya nun.

Marami-rami dyan ang tahasang mangbabash sa mga haters ng koponan niya. (i.e. “O ano kayo mga Spurs haters? Anyare sa Big 3 n'yo?! Mga supot kasi kayo eh!”) Oo, magkakapersonalan talaga, bagamat for a moment ay mga hamak na internet gangster lang naman sila. Oo, pare-pareho sila. Kala mo naman marurunong mag-basketball, eh magagling lang naman mangantyaw.

Hindi matatapos ang usapang NBA Finals hangga't hindi sila nagiging instant sports analyst. Matik na yan, parang nung laban ni Pacquiao. Majority sa mga taong nakasaksi ng mga laro, partikular yung mga nakatutok talaga mula pre-game ng Game One hanggang sa total wrap-up coverage na ng Game Five, ay may say sa mga nangyari.

Kung bakit sumablay ang mga play nila Chris Bosh, Dwyane Wade, Mario Chalmers, Ray Allen, at ultimong sila Ray Allen at Rashard Lewis? Kung bakit ganun na lang katindi ang kumpiyansa ni Leonard na bantayan si LeBron sa kabila ng halos-palagiang pagkafoul out niya bawat laro? Kung bakit mas kumakana pa sila Kawhi Leonard, Tony Parker, Manu Ginobili, at ultimong si Patrick Mills kesa kila Tim Duncan at, surprisingly, si Danny Green (na ang tindi tumira mula sa labas nung 2013 NBA Finals pero ngayon ay... ewan; siya pa naman bet ko sanang manalo ng Finals MVP last year kung nanalo ang Spurs)?

Sa dami ng mga tanong (at marami-rami pa't hindi na siya kakasya sa artikulong ito), ay hindi mo na kailangan pang magtanong sa Facebook at Twitter nila Magoo Marjon, TJ Manotoc, Boom Gonzalez, Mico Halili, Quinito Henson, Sev Sarmenta, Chino Trinidad, Aaron Atayde, James Velasquez, Anton Tipan, Dennis Principe, Snow Badua, Jason Webb, Chiqui Reyes, Andy Jao, at sa kung sinu-sino pang mga lehitimong sportscaster.

Magtanong ka na lang sa mga tropa mo, at presto—may mga kanya-kanyang opinyon o kuro-kuro na yan, na mauuwi sa isang debate, ke nasa isang mabuting usapan man kayo o nasa maboteng talakayan. Ayos, 'di ba?

Pero mas mabuti pa ring malaman mula sa mga eksperto ang mga analysis nila—at yan sa pamamamgitan ng pagantabay na lamang sa kanilang mga posts as internet o artikulo sa kanilang mga kolumn.

Pero ang usapang NBA Finals na 'to? Malamang, aabutin pa bago mag-next week bago makamove on ang mga tao.

Ay, oo nga pala. Nanalo pala ako sa pustahan, boy! Asan na bayad mo?! Oy, pati ikaw! At ikaw din pala! Kala n'yo ha?

Author: slickmaster | © 2014 september twenty-eight productions

Bad Filipino Taste

3/28/2014 10:41:04 AM

Yan na naman tayo eh. Lumabas na naman ang pagiging balat-sibuyas nating mga Pinoy eh. Parang two years ago, nagngingit tayo sa galit sa isang foreigner na nagsabi ng mga bagay na ayaw niya sa Pilipinas.

Tapos, taong dos-mil-katorse na, may blogger lang na inayawan ang pagkain natin eh nagngitngit naman tayo sa galit.

Oo, nagalit tayo sa aleng ito.

Si Agness Walewinder, ang Polish na awtor ng isang travel  blogger na pinamagatang “eTramping.” At para sa mga angaw-angaw na magagaling na mambabasa, ang blog nila na yun ay naglalayon na makapagtravel sa alinmang bansa at mamuhay sa lugar na yun sa halagang $25 sa loob ng isang araw (or less pa).

Eh ngayon, bakit nga ba ayaw niya sa pagkain ng Pinoy? Dahil raw sa  napakababang numero ng mga kaininan na nanghahain ng tradisyunal na Filipino cusine; isama mo na rin dyan yung mababang kalidad diumano ng mga kasangkapan at pagkain mismo.

Sa totoo lang, kung nagbabasa lang kasi naman ang mga Pinoy mula start to finish, may mga ilang parte ng entry niya na naglarawan naman ng pagkagusto niya sa mga piling pagkain sa Pilipinas.

Yan ang napapala ng mga tao na pamagat lang ang binasa, tapos magrereact na kagad. Yan ang tipikal na Pinoy, na lagi kong naoobserbahan sa isang site na pinagsusulatan ko din (galit ka? Bakit, tinamaan ka ba?).

React nang react pero hindi naman naiintindihan. Kaya kayo nalulunod sa kumunoy ng kaignorantehan eh.

Kunsabagay, napakabihira lang yata ang mga kainan na naghahain ng mga pinakahinahain ng mga Pinoy. Kung lechon gusto mo, wag kang umasang makakakita ka sa kung saan-saan lang, dahiul madalas nyan ay nasa La Loma, Cebu, Batangas, o kung nasaan pa man yan.

Pero may adobo naman ‘di ba? At madali lang siyang ihain? Kunsabagay, kaya nga may nagpanukala na gawin siyang “national food,” di ba?

Pero paano nga naman ang iba pang pagkaing Pinoy? Ano ‘to, sa mga tulad na lamang ng Barrio Fiesta, Adobo Connection, Sinigang Express, at ultimong Mang Inasal lang tayo aasa?

Ito pa ang problema, kung hindi trip nila Agnes at Cez ang pagkain sa Pilipinas, e mas gusto naman nila ang tila Stunning Scenery ng Banaue.

Ngayon, ano ang ibig sabihin nito? Masyado tayong picky sa mga negatibong bagay? Yan kasi ang napapala na mga taong hindi marunong magmahal sa sariling bansa. Parang inaantay pa yata natin na batikusin pa tayo ng mga taga-ibang lahi. Sa madaling sabi, para tayong mga gago.

Hindi mo ito napansin? May gana kang manumbat at mangistalk sa mga post niya sa site niya and yet hindi mo mismo naappereciate kung gaano niya ipinagmalaki ang bansa natin kahit sa ganito lang?

Eh mga gago pala kayo eh.

Pero ano pa nga ba ang ikinagagalit natin?

Ahh, alam ko na – yung pag-generalize niya sa pagkain natin. Ayaw nya ng Filipino food as a whole. Sabagay, kalian pa nga ba nating magandang practice pagdating sa journalism at ultimo sa mga impormal na pamamaraan tulad ng blogging ang tinatawag na “generalization?”

Pero sa kabilang banda kasi, marami na rin siyang triny e.

Tama siguro yung isang banyaga na gumawa ng response letter para kay Agness (Hindi yung dahil sa nagkataon na may PMS siya ha?) – na maaring di pa sapat ang panahon na nagstay siya sa Pilipinas. Pero kunsabagay, katulad ng agenda ng blog nila, less than $25 a day, so sa malamang ay nasa tight budget lang din sila. Anyway, kanya-kanyang pananw na rin nila yan.

Pero alam mo, wala na dapat pang pagtalunan pa eh. Masyado lang tayong OA mag-react, akala mo naman mga tunay na Pilipino kayo talaga.

Sa madaling sabi, para kayong mga gago.

Hindi na talaga tayo natuto, parang two years ago lang, may lumabas na video na “20 Things I dislike about the Philippines,” eh nagngingitngit na tayo sa galit kahit hindi pa natin napapanood ang mga ito.

At parang last year lang, sinabi lang ni Dan Brown na Gates of Hell ang Manila, ito na naman tayo.

At isa pa, maliban sa Pilipinas ay sinabi niya na hindi rin trip ni Agness ang Sri Lankan food. Pero may narinig ka ba mula sa mga tao dun? Malamang wala, dahil hindi naman natin naiintindihan ang anumang lengwahe nila e.

A piece of unsolicited advice for all of you: ang pagiging nasyonalismo, hindi sinasalita, kundi... isainasagawa. At hindi kailanman nagging parte ng isipirtung yan ang pagiging balat-sibuyas, tagahanap ng butas at ang akto ng pangangalandakan ang kabobohan.

“Pinoy Pride?” Pinoy Pride your face!

Author: slickmaster | © 2014 september twenty-eight productions

The Thin Line #2 - Tamang Reaksyon Lang o Sobra Na?

Uulitin ko ang sinabi ko sa Wanted: The Road Rager. Isa ako sa mga taong sumasaludo kay Saturnino Fabros at kumokondena sa marahas na gawain ni Robert Blair Carabuena. Ang ugali ng abusadong motorist ay hindi kainlamn dapat tularang ng sinuman. Bakit, ang tindi na ng karma ngayon. Hindi lang Diyos ang gumagawa, tao na mismo. At makikita ang mga iyan sa mga social networking sites.

Minsan napaisip ako. Tama lang ba ang paghihiganti ng mga tao para sa naagrabyadong si Saturnino Fabros o sobra na rin?

Sabagay, sa lipunang mahilig sumakay sa isyu, malalaman mo kung sino ang nakakaintindi sa hindi; at base iyan sa mga nilalaman na mga kumento nila. Yung iba, kinakastigo ang ginawa mismo ng tao. Hmm… oo nga naman. I mean, kelan pa naging tama ang tahasang pangtatampalasan ng isang mataas pero abusadong motorist sa isang alagad ng batas-trapiko na ginagawa lang ang kanyang trabaho?

Yung iba, halatang may masabi lang. kinakastigo ang itsura ng maangas na mama. Sabagay, sumakto ang kulay ng damit niya kay Barney. Nakakatawa din kung papansinin.

Yung iba, sakto lang. Parang oo nga naman din. Isa kang tao sa mataas na parte ng lipunan; isang executive sa HR ng Phillip Morris; nakatapos ng pag-aaral sa Ateneo, na kinikilala bilang isa sa mga pinakamataas na pamantasan kung sa edukasyon ang usapan. As in, ikaw na tila elitista ka, papatol ka sa isang pobreng traffic enforcer? Kinakaya mo? Anak ng pating naman oh. Tibay mo ha!

Sa sobrang init ng balita na ito, umaapaw ang mga nagbabagang reaksyon ng mga tao sa social networking sites.

Pero sa kabilang banda, hindi kaya cyber-bullying na rin ang ginagawa ng tao?

Mantakin mo ha? Ultimo ang mga contact details sa kanyang mga social networking profiles e walang pakundangan na nilalantad! Mula Facebook profile hanggang cellphone number hanggang sa address ng bahay niya? Hindi na kaya sobra naman yata yan?! Hindi naman kaya biktima na siya ng cyber bullying?

Hmm… possible, dahil sa tindi ng mga binabato ng tao laban sa kanya na tila out of hand na.

Pero sa kabilang banda, parang tama lang din ang ginawa ng tao. Maliban sa itsura ng tipikal na bully na nakita kay carabuena, e sobra-sobra din naman kasi ang ginawa niya kay Saturnino Fabros e. Kaya parang tama lang din. Balanse ika nga. Sobra ang ipinukol mo sa kanya, sobra din ang ibabato nila sa iyo. Ayan, gago ka rin kasi e. Tama lang yan. Karma, ika nga. Mas mabilis pa sa ngayon dahil sa advent ng social media.

Hmmm…. Pero ke tama lang o sobra na, magsilbi sanang leksyon sa atin ang mga nangyari dun. Una, maging kalmado lang. Alam ko nakakapang init ng ulo ang mga sitwasyon sa trapik lalo na sa oras ng nagiinit na tanghali pero walang mas titino pa sa matinong usapan. At, umintindi muna bago magreact. Que sa traffic man o mga sa social networking sites.

Author: slickmaster
Date: 08/19/2012
Time: 05:03 p.m.

Wanted: The Road Rager

08/19/2012  3:34 PM

Isang pasada sa isa sa mga maiinit na headline sa panahon na kahuhupa pa lang ng mga baha dito sa Kamaynilaan at mga kalapit na lalawigan na dala ng hanging habagat.

Isang video na naman ang kumalat sa internet, at ang nilalaman nito ay isang road rage incident na nakunan mismo ng isang crew ng media sa Quezon City.



Sa video makikita ang pamimisikal at tahasang pambabastos ng isang motorist na kinilalang si Robert Blair Carabuena sa isang Metropolitan Manila Development Authority (MMDA) traffic enforcer na si Saturnino Fabros.

Maraming salaysay ang naglabasan ukol sanasabing video. Ayon sa biktimang si Fabros, beating the red light na umano ang ginawa ng sasakyan ni Carabuena, habang sa panig naman nnila Carabuena, “tinapik” daw ni Fabros ang kanyang auto.

Hindi nagpaunlak ng panayam on-air si Robert Blair Carabuena sa programa ng TV5 na T3 noong umere ang segment na naglalaman ng video na ito mismo noong Martes, 14 ng Agosto, 2012. Pero sinabi niya na magsasampa siya ng kaso laban kay Fabros.

Naging Buena mano ang segment na ito sa pagbabalik ni Ben Tulfo sa nasabing palabas.

Dahil sa nasabing video, umani ito ng mga reaksyon sa mundo ng social networking sites. Simula sa artikulong may kinalaman dito sa news portal website ng TV5 na INTERAKSYON.com. Umani ng simpatiya, respeto at paghanga para kay Mang Saturnino ang mga tao habang sa kabilang banda, tahasang pambabatikos at pamababalasubas naman ang nakuha ni Carabuena. Aniya, sa kabila ng katotohanan na nasa otoridad ang pobreng traffic enforcer, hindi ito nanlaban sa pananapok ng abusadong motorista.

Ito lang siguro sa akin, ano? Hindi na bago ang mga kaso ng road rage sa bansa, mula kay Rolito Go (na by the way, “kinidnap” daw sa loob ng Bilibid) hanggang kay Jason Ivler hanggang sa kung anu-ano pang mga kasong ganyan ang nagsusulputan sa mga balita.

Sa mga tanging nakasaksi na motorista’t pedestrian na lamang ang makakapgsasabi ng iba pang nangyari sa insidenteng ito. Pero hindi mo itatanggi ang katotohanan na hindi nagsisinungaling ang video (scripted? Asus! Asa!) dahil biglaan ang mga nangyari, nagkataon na andun ang crew ng T3. At ang pambabastos ng isang Robert Blair Carabuena kay MMDA traffic enfocer Saturnino Fabros ay isang akto ng tahasang pang-aabuso ng mamamayan sa ating kalayaan. Hindi porket tayo ang nagdidikta ng kapangyarihan sa lipunang ito (demorkatikong bansa tayo e. Remember?) ay may karapatan tayo na kwelyuhan, sampalin at hampasin ng sombrero ang sinumang alagad ng batas. Tahasang pambabastos na iyan!

Mas sanay ang tao sa mga abusadong tao na nakauniporme sa kalye pero tila kabaligtaran ang tema ng insidenteng ito. Sa sobrang kakaiba ng pangyayari, kaya ito pinagpiyestahan sa internet. At sa tingin ko, hindi lang nag-iisa ang kaso nila Carabuena at Fabros sa ngayon. Kung magigiong mapagmatyag ang ibang tao sa mamamayan, marami pa siguro diyan ang kaso ng road rage.

Isa ako sa mga taong sumasaludo kay Saturnino Fabros at kumokondena sa marahas na Gawain ni Robert Blair Carabuena. Hindi ko sila hinuhusgahan na base sa mga nakikiusong reaksyon sa mga social networking site. Pero magsilbi sanang leksyon ito sa mga tulad ni Carabuena na maghinay-hinay sa pagrereklamo at huwag idaan sa marahas na pamamaraan ito. Dahil ang karma sa ngayton, hindi nakukuha sa taas, kundi pati na rin sa mga reaksyon ng tao sa mga social media.

Aanhin mo ang pagiging edukado mo kung mas malala pa yata sa hayop ang pag-uugali mo? Sa kasong ito mapapatunayan na ang edukasyon ay mas nakikita sa asal ng tao sa pagharap nito sa mundo.

Maaring lilipas din ang isyu na ito, pero hindi dapat makalimot ang tao pagdating sa pag-uugali sa mga sitwasyon na tulad nito.

Author: slickmaster  | © 2012 september twenty-eight productions