Showing posts with label entertainment. Show all posts
Showing posts with label entertainment. Show all posts

Thursday, 17 July 2014

Gangster Daw?!

7/15/2014 11:14:35 PM

Anong meron sa poster na ito?

www.pinoyscoops.com
Gangster daw.

Whoa. Talaga ha? Gangster ampucha. Bakit ganun namana ng itsura, parang albularyo daw?

Ang daming argumento ukol rito, maliban pa siyempre sa mga papuri mula sa mga tagahanga, sa pelikulang She’s Dating A Gangster ng Star Cinema. Oo, marmaing umaangal, mula na ‘yan sa mga kaliwa’t kanang lupon ng tao mula sa mga lehitimong gangster mula sa mga wannaebeng mga jejemon at ultimong mga KathNiel fans mismo at dun na rin sa mga tagahanga ng nagsulat ng kwentong yan (na by the way, ay isang produkto ng WattPad bago napunta sa Summit Media at Star Cinema).

Oo nga naman. Pucha, bakit ganyan kasi ang itsura?

May isang argumento na ganyan raw ang pagkakadescribe ng nobelista sa karakter na ginampanan ni Daniel Padilla.

Ganun? Oo, ganun nga.

So, kung kidding aside, mukha siyang galing sa panahon ng retro. Ganun? Pero, ganun nga ba ang gangster sa panahon na yun? Parang ang labo lang ah. Mahaba ang buhok, tapos yung headband niya ay parang isang gerilya o isang lehitimong albularyo nga. Parang hindi raw bumagay sa kanya.

Kaso kung ganun man ang pinaglalaban mo, may magagawa ka pa ba?

Kung dikta man ng awtor yan, magagawa ka pa rin ba? Kung sa totoo lang ay hindi naman talaga gangster ang papel niya dyan (at tinawag lang siya na “gangster” kung tutuusin), may magagawa ka pa rin ba?
Ala naman sabihin mong bobo o mangmang ang manunulat o ni ang researcher o wardrobe at production designer ng pelikulang yan, ano?

Pero kung taliwas man ito sa mga prinensentang anggulo, aba’y parang hindi rin naman tama yan. Kasi kung gangster lang naman ang usapan, tumingin ka na lang sa paligid ng Maynila o Nangka, o sa Commonwealth, o sa Sanggadaan, o kung saan pa yan. Makikita mo na karamihan sa mga gangster ay kahalintulad ang itsura sa Grand Theft Auto San Andreas o yung mga ghetto sa West Coast.

Hindi ako fan, at ni hindi rin hater. Pero kung gusto talaga pagmukhain ng pelikula na gangster si DP, eh di gawin nila na kahit papaano ay lehitimong G naman (kahit na OG, mga dre). Dahil sa totoo lang, mukha na yang mediocre eh. Joke time ba. Baka nga kung may nagsusuot ng ganung fashion style sa totoong buhay ay hindi niya ipagyayabang na gangster siya eh.

Kaya sa totoo lang tuloy, nakakkarimarim na lang pansinin na ginagawang katawa-tawa ang mainstream eh. Oo, sabihin na natin na “teka, mali ka, Slickmaster.Namimisinterpret mo lang yata ang pinoportray niya.” Pero ito rin ang problema, at hindi ito para sa sanity ko, kundi para na rin sa mga manunood n’yo (tutal hindi ko naman kaedaran ang SDTG): alam n’yo naman na ang patron niyo ay hindi nakakaunawa ng malalalim na bagay, at siguro yan ang gusto niyong ipalabas (at siguro, este, panigurado, ay marketing strategy na rin yan para manood ang karamihan sa atin ng peklikulang yan). Pero bottom line is, ang labo pa rin eh. Yan, gangster? Come on, give me a break!

Author: slickmaster | © 2014 september twenty-eight productions

Wednesday, 23 April 2014

Alaala Ni Warrior

4/24/2014 9:23:06 AM

Sino mag-aakala na ang mamang ito ay mamamatay nang biglaan? As in hindi mo inaasahan bilang isang wrestling fan.

Oo, si James Brian Hellwig nga. Kung batang 80s o 90s ka at nanunood ng WWF (yan pa pangalan nila nun, bago sila nagkaroon ng naming dispute sa World Wildlife Fund) sa TV, ke sa channel 9 o 13 man yan, alam mo kung gaano kakilala ang mamang ito.

Yung taong laging nakaface-paint at may suot na maskarang akala mo ay aatend ng isang masquerade party? Yung tipong pag nasa squared circle ay ipapadyak ang paa ng bonggang-bongga habang tila inaalog ang taling nagsisilbing bakod nito. Yung sa sobrang wild ng personality dala ng kanayng hype at energy  pagdating sa arena, samahan mo pa ng musical entrance niya. At yung boses niya na kjala mo ay nakawala sa koral.


Yan nga – si Ultimate Warrior.
Mas maalala siya sa mga matitinding laban sa WWF nun, kabilang na ang champion-vs-champion fight nila ni Hulk Hogan sa Wrestlemania 6 noong Abril 1, 1990.

Ironically, bumili ako ng isang throwback na WWE magazine nun (Abril a-8 din yun, oras sa Pilipinas) sa isang branch ng Book Sale sa Cubao. Kung di ako nagkakamali, yun ang isyu nila last year (as in April 2013) at ang cover nun ay ang mga nagtipon-tipon sa kanilang mga sagupaan sa Wrestlemania 29 na ginanap naman sa Metlife Staidum sa East Rutherford, New Jersey.

At doon ko nakita ang pahinang naglalarawan ng isa sa mga di mabilang na litrato ng labanan nilang dalawa.
Para sa mga hindi nakakaalam kung ano ang sinapit niya, namatay siya matapos atakehin sa puso sa labas ng isang hotel sa Scottsdale, Arizona alas-5:50 ng hapon noong Abril 8, 2014. Kasama niya na naglalakad nun ang kanyang asawa papunta sa kanilang sasakyan nung nangyari ito.

Kala mo scripted to tulad ng ilang mga death prank dati?  Actually, not this time around. Dahil ultimo mga mainstream news outlets mula sa traditional na tri-media hanggang sa mga sports at entertainment news blogs ay naging mainit ang item na ito.

Dahil nga dyan, marami na naming nabuhay na dating professional wrestling fan na biglang nakarelate sa balita. Sabagay, entertainment na nga rin kasi sa totoo lang ang mundo ng WWE. Pero ika nga ni Cesca Liton nung binalita niya ito sa programang Solar Sports Desk, “it may be entertainment, but it’s still a sport.”

Sino ba naman kasing mag-aakala na si Warrior ay mamamatay ng biglaan? Eh nung Sabado, Abril 5, ay isa siya sa 7 kataong na-induct sa latest na edisyon ng taunang WWE Hall of Fame sa New Orleans Arena? 

Kasama pa nga niya nun sila Lita, Jake “The Snake” Roberts, Scott Hall – o mas kilala sa WWE bilang si “Razor Ramon,” Carlos Colon, Mr. T, at ang tanging “namatay” na inductee lang nung kapanahunang yun ay ang dating manager nila Undertaker, Kane at Mankind na si William Moody – o mas kilala bilang si (oh, yeeeeesssss!) “Paul Bearer.”

Sino ba naman kasing mag-aakala na papanaw siya sa edad na 54, dalawang araw matapos silang humarap sa 75,1676 katao sa loob ng Mercedes Benz-Superdome para sa ika-30 edisyon ng taunang “Super Bowl ng sports entertainment” – ang Wrestlemania XXX?

At ang talumpati niya sa loob ng New Orleans Arena noong Abril 7, Lunes, sa episode ng WWE Monday Night RAW, nagsilbi nga bang “premonition?”



Oy, ang lalalim din ng mga biniibitawan niyang kataga ha?

Kaya nga naman nagbigay din ng tribute ang WWE sa kanya eh.



‘Di lang yan. Marami ring mga kanya-kanyang ‘tribute video’ na gawa ng mga samu’t saring user (na mga pro wrestling fan rin)sa YouTube.

At ayon sa TMZ din nun, ang sitcom na “The Goldbergs” ay nagbigay din ng kanilang bersyon ng pagbibigay-pugay sa kanila.

Pero ang gawa ng WWE mismo – samahan pa ng musika mula sa isa sa mga bago kong paboritong banda na 7Lions – ang talaga namang nakapagbigay ng ‘goosebumps’ sa akin. Shoot, walang katulad.

At sa totoo lang, kahit di ako fan ni Ultimate Warrior, malaki rin ang paghanga ko sa wrestler na ito. Just... WOW.

Rest in Peace, (and Power, too) and much respect.

Author: slickmaster | © 2014 september twenty-eight productions

Tuesday, 15 April 2014

Just My Opinion: WrestleMania XXX

4/15/2014 7:28:14 PM

For over three decades, the world of sports and entertainment had its huge convergence by the name of WrestleMania.


30 years (and a mere half month ago), the very first professional wrestling’s biggest extravaganza was set at the Madison Square Garden in New York City.

And who will thought that after thirty years, three legends emerged to get along in the Big Easy?
I’m talking about Hulk Hogan, Stone Cold Steve Austin and Dwayne ‘The Rock’ Johnson.

Photo credits: The Big Lead

Now that is an epic moment for Wrestlemania XXX!


I’ll gave the entire review of those big-card matches in separate posts.

Now, if you asked me about Cesaro’s superior reign for the Andre the Giant Memorial Battle Royal, it was a shocking yet epic moment.

WWE.com
Yes, considering that a modern-day giant like the Big Show was tagged as the top favorite to win it all. But that’s cool respect at the end. Cesaro was always known for being the darkhorse of the entire WWE roster. I mean, this guy has an extreme talent and can emerge superior among other elite names in their line-up. Who would have thought this guy made it to the six-man elimination chamber match with the WWE World Heavyweight champion is at stake?

http://dailywrestlingnews.com/

I haven’t seen the Usos’ match against three other duo-crew competitors for their title defense, so I’m leaving the words ‘no comment’ on it. And in case you wondered on why is that the four-way fatal tag team match hasn’t been seen in the entire coverage of Wrestlemania XXX, it’s because they were scheduled to take place at the pre-show hours.

http://www.wwe.com/
The DIVAS invitational? Nah, I think that is something predictable at will. AJ Lee emerged victorious on Sunday, extending her reign as the Divas champion for at least another one (aside from the previous 265 days). But heck, is there something new about that?

sethrollinsfans.tumblr.com
The SHIELD collided against the WWE Director of Operations (and one-half of the formerly known as “Brothers of Destruction”) Kane and the new Age Outlaws? Nah, the entire match suck, but I love the sudden outstanding performance by Roman Reigns. Believe me, guys – he is the next big thing in pro wrestling.

It was clearly a one-sided show made by the Hounds of Justice. Now, if only the Authority managed to step their clashes aside and put the Wyatts (instead of Kane+NAO) in that trio-versus-trio match. Their last showing at the Elimination Chamber was so motherfucking epic. Yes, so epic it could almost headline Wrestlemania and became the 2014’s Match of the Year.

Now, speaking of the buzzards, its patriarch Bray Wyatt clashed with Josh Cena for a prophecy-versus-legacy match. It almost lived up to its hype. And as much as I want to tackle that game on a separate post, I think this moment is something I will name as the trashtalking act of the evening.


It’s like John Cena saying that “You can’t see me” phrase; while Bray, on the other end, answers a horrendous-like move which states “oh, yeah?” I remember tweeting that piece during the WM day itself and it earned a hundred retweets (minus the clip though)


And I am pretty sure almost no one expected to watch an ending… like this!

</

Yes, I am talking about the streak-breaker Brock Lesnar. Who would have thought that this 36-year old former world champion-slash-former UFC heavyweight titlist had that capability to conquer ‘The Deadman’ and his living legendary 21-Wrestlemania winning streak?

I’ll have more of it soon.

Oh, you want to move on? Then don’t read that shit, simple as that!

Moving on, it’s Daniel Bryan versus Triple H in a step-ladder battle for the triple threat match with the big one’s at stake. That match actually kicked off the entire main Wrestlemania cards. Some people said it was the match of the year (and by the way, that’s according to a Facebook group where I belong).

Though my point stands differ from them, it’s not hard to see why the Bryan versus Hunter match was the best of the evening. But anyway, I’ll put my take on that soon, as well as the entire championship match.

www.zimbio.com
Author: slickmaster | © 2014 september twenty-eight productions

Wednesday, 9 April 2014

Mas Okay Pang Manood ng Wrestling Kesa sa Telenovela

4/10/2014 10:37:26 AM

Sa totoo lang, ang isang sporting event ay isang pinakaperpektong halimbawa ng reality show, o ng isang television series. At kung ganun lang naman ang usapan, aba, mas okay pang manood ng wreswtling kesa sa teleserye!

Ano?! Seryoso ka ba?!

O, ano? Napataas ba bigla kilay mo? Uminit ba ulo mo? Kumulo ba dugo mo?

Kung ganun, aba, hindi ko na problema yan.

Pano ko nasabi ‘to? Kamakailanlang, marai akong nababasang mga kumento sa kaliwa’t kanang mga Facebook page. At marami dun ay nakikipagtalo dahil diumano sa kakornihan ng World Wrestling Entertainment. Scripted daw.

Oo, scripted naman talaga yan e. Kaya nga “World Wrestling Entertainment,” ‘di ba? Kaya nga rin tinawag na ‘sports entertainment’ ang mundong ginagalawan nila.

So what can you expect pa ba?

Lately, nagiging parte na rin ng daily grind ko ang mag-isip at magsulat ng mga post na mau kinalaman sa WWE. Maliban pa yan sa mga beat ko sa UFC (though never ko pa siyang nailalahad sa sarili kong blog), NBA , PBA, at kung anu-ano pa. Siguro dala na rin ito ng pagiging fanboy ng WWF nung bata pa ako.

At noong umusbong ang ika-30 edisyon ng WrestleMania, naging matunog na naman ang pangalan ng WWE. Nagtrend sa Twitter. As in pinag-usapan na naman siya. Maraming nagsasabi (na usually naman ay mga taong nabuburat na rin sa palabas na ito), scripted daw ‘to. Ops, basahin ulit ang nasa itaas (kailangan bang paulit-ulit sa pag-eexplain ha?).

Pero kumokorni na nga ba ang WWE dahil sa kung anu-anong pautot ng mga ‘to? Mantakin mo, maraming nagbabalik na mga alamat sa kasaysayan ng professional wrestling. Bibihira lang na bigyan ng pagkakataon ang mga biglang usbong na superstar. Madalas ay inaambush.

Pero mayroon din namang mga epikong nagwawakas sa hindi mo inaasahang pagkakataon – gaya na lamang ng pagkatalo ni Undertaker. Pustahan, walo sa sampung katao nun ay hindi inaakalang matatalo si Taker ni Brock Lesnar. At kahit sinabi ko sa predisyon na yun na maari pa ring manaig ang Deadman sa labang yun, hindi ko rin kinaila at minaliit ang kapangyarihan at abilidad ng isang wrestler na tila mas nagging halimaw pa ang laro mula noong sumali sa UFC ilang taon na ang nakalilipas.

Pero, scripted nga ba ang WWE? Given nay an, mga tsong. At... hey, kung ako lang tatanungin, mas astig pa nga ito kaysa sa mga telesereye eh.

Oo, mas okay pa sa teleserye. Yung iba ngang actor sa mainstream ngayone daig pa ng mga extra kung umarte eh.

Pero, anu-ano pa nga ba ang dahilan kung bakit mas okay pang manood ng WWE kesa sa mga telenovela.
Maaring predictable ‘to, pero at least, hindi halata, ‘di tulad ng mga teaser na makikita at nakapapagpasabik nga, pero... hanggang dyan lang. Inuuto ka lang naman.

Pero, pero, pero... bakit nga ba? Sobrang generic na rin kasi ng mga teleserye sa panahon na ito eh. Kung tutuusin, mas okay pa nga ang kwentong ito kesa sa mga umuusbong na mga pelikula sa mainstream.
At... kahit papaano, may originality ang mga plot ng WWE. ‘di tulad ng mga teleserye na obvious na obvious na nga sa pagiging generic, eh halatang copycat pa ito mula sa mga nakalipas na pelikula o  teleserye. Minsan pa nga, mula pa sa mga love song ipinapangalan ang mga ito.

Ugh. Let’s get real here, please?

Kumpara mo naman ang rating ng teleserye sa overall na popularity ng world wrestling entertainment no? Duh.

Uulitin ko na lang para sa mga makukulit: Mas okay pang manood ng wrestling kesa sa telenovela.

Oo, may kasama pang mga hashtag na #RealTalk at #JustSaying pa yan.


Author: slickmaster | © 2014 september twenty-eight productions

Thursday, 20 March 2014

Lookback: WrestleMania 29's Triple Main Event

3/15/2014 3:31:50 PM

It’s only few weeks before the wrestling’s biggest stage will take centerstage at the huge venue the Big Easy peeps known as the Superdome.

And much as I am expressing my dismay on my local TV channel for not airing the WWE’s flagship program RAW, the only thing I can do at the moment is to do a flashback review: and I am talking about the three huge main cards of the WWE WrestleMania 29 held at the Metlife Stadium in New Jersey last year.

http://www.thewrestlingmania.com/
I remember, I used to be on the multi-tasking mode then when my ultimate-fave-but-now-defunct Studio 23 aired its Philippine telecast during that one fateful Wednesday night of April. I was working in front of my computer, and at the same time – was watching the 240-minute event (you do the math, please?) on my Cherry Mobile phone (yes, I’m proud to say that. U mad?). At that time, I was a team leader in my graveyard shift (10 p.m. – 6 a.m.) which did not really had much problem with me.

And what more can I say? Aside from those 80,676 patrons from East Rutherford whom witnessed this event, which is considered as the second largest all-time Wrestlemania event in terms of attendance?

But only three things really stuck my mind. What are those?

THE UNDERTAKER VS. CM PUNK |
DISRESPECTING THE STREAK


First: The Undertaker versus CM Punk match. The so-called ‘Deadman’ did not have any single defeat in two decades of Wrestlemania matches. But after few months of feuding with the so-called “Best in the World,” the rivalry intensifies even higher due to the death of William Moody, known popularly as the “oh yeeeeesss” chant-maker Paul Bearer.


It was during one RAW episode when the Undertaker led the WWE in paving its tribute to the 58-year old ‘unique’ manager (as chairman VinceMcMahon describes it). Until a huge act of disrespect came along. And… you guess that right, it was Punk and his advocate – whose also a ‘Paul’ by first stage name.

But fast forward to April 7 evening (the real Wrestlemania event before the S23 broadcast it in the PH shores), the dead man wants respect. But Punk did not want to do so. And the straight edge superstar went even beyond expectation in his aim to deliver that “1” in a 20 and 1 record.

But with that one fiery look (more than a tiger nor even a zombie), the old school wrestler was totally got the hand in the game, and he got his 21st win in the same number of battles.

I called it ‘disrespecting the streak,’ but honestly, after reviewing the match during one Saturday midnight, damn it’s not just the streak. It’s the term itself – disrespect. And the Death Valley-native totally avenged the humiliation he got from his last nemesis.

Now, he is about to face Brock Lesnar, (which by the way, is another Paul Heyman talent). The question now is can the Beast destroy the Dead? Or will the Deadman tame the Beast Incarnate?

I only saw the match for fewer times; but I think it will be the match of the night… if we’re talking about the level of emotion here. Actually, another huge Wrestlemania match came close (by a very slim margin) to the Undertaker-CM Punk tussle.

TRIPLE H VS. BROCK LESNAR |BLOWN OUT OF PROPORTION



And I am talking about Brock Lesnar versus Triple H. The Hunter wanted revenge as his anger level brought the demon in him after suffering broken arm injuries for twice, as well as for Shawn Michaels and even sending to Vince McMahon to a hospital stretcher which requires him to have a hip-replacement surgery. All that came from only one man, err, beast (should I say)… and that’s Lesnar for you.

And it went even brutal with that so-called ‘no holds barred match.’ After those steel steps, barricade, steel chair and sledge hammer shots, it was the now-COO who won the game. For 38-something minutes full of gross-like action.

I think I can call it the match of the night for being ‘too ugly.’ It’s also too personal. But maybe, some bits  of predictability was present in the storyline.

JOHN CENA VS. THE ROCK FOR THE WWE CHAMPIONSHIP |CHAMPIONSHIP AND REDEMPTION 

The championship match between John Cena and Dwayne “The Rock’ Johnson seemed to be much souring, considering that Tock has been the people’s champ, and Cena, though always a fan favorite, was tagged as the ‘heel,’ after suffering huge blows in the past year (2012). Cena lost to the Rock twice in the same stage before their ’13 face-off. And even the ‘U Can’t See Me’ superstar has been on the verge of pulling a comeback following his Royal Rumble triumph, still he’s been owned in terms of history book records.



It was the battle of popularity. The Rock may ended up conceding the match after being pin-falled by Cena, but it also gave fans something they forget when they watch such wrestling matches: sportsmanship. Seeing them shaking hands and praising each other despite trash-talking their hatred on each other is just proving to you that even in the world of sports entertainment, where one must act like a more alpha male than the other to be entertaining, it’s still a sport. Yes, wrestling is still a sport after all.

Maybe, I’ll do a recall more on Wrestlemania 28 matches soon if I had time. But I recommend their promo soundtrack which is titled "Civil Twilight," a track made by the band Letters from the Sky.

But if you asked me, I think we should see the upcoming matches the same way as how the Wrestlemania 29 really rolled. Some of the pay-per-view fans have been ended up in dismay after series of matches did not met their expectations. Like Orton taking the W via the Authority’s distraction against The Big Show in the Survivor Series, Batista defeating an emerging Samoan wrestler Roman Reignin the Royal Rumble, and just recently, the Elimination Chamber which Cena lost to another Wyatts’ distraction, as well as Daniel Bryan’s to the disrupting element known as the Kane, the WWE director of operations.

Now, if you asked me? Nah, I can’t tell which wrestler should win or go home in April. Maybe we’ll tackle that soon.

Before I leave you all guys, here's a bit of rumors-slash-news (depending on how would you perceive this thing; I just got it from the internet):
ABS-CBN has its contract with the WWE expired, according to an unknown source. The agreement between the Philippine television network and the Connecticut-based sports entertainment promotion has reached its two-year agreement.
Well, so we should not wonder why after the finale of WWE Tough Enough, we had not seen any clip from any of their four programs slated on their UHF channel ABS-CBN Sports + Action. Let's just hope FOX Philippines will carry over the RAW and other programs as well as the Philippine primetime telecast of WWE Wrestlemania XXX!

Author: slickmaster | © 2014 september twenty-eight productions

Thursday, 27 February 2014

Match of The Year?!: #1 — The SHIELD vs. The Wyatt Family

2/28/2014 11:00:58 AM


Meanwhile, as I saw the entire list of clashes in the Sunday’s Elimination Chamber, I think this battle goes down as one of the World Wrestling Entertainment’s epic matches of the year 2014.

Seriously, it is.
I know, it’s just seven weeks in the year; but do I need to explain how these hounds-versus-cults battle needs to be proved as one?

Look at that. Two groups whom the WWE universe described them both as the “heels” in the cast. One of them goes as if they want to put the word ‘justice’ at their own bare knuckles; while another used to take things in such creepy ways.

And they are assaulting superstars no matter how tough and aged they are.

But this time around, they had their hands full against each other.

Yes! Yes! Yes! Bray Wyatt, Erick Rowan, and Luke Harper versus Roman Reigns, Seth Rollins, and Dean Ambrose.

Six bad-ass people divided into two toughie-trios for just one horrendous match.

Well, indeed was a great one.

But if you ask me on ‘what’s best for business,’ I can only put a suggestion: thrown the marbles on Wrestlemania, and make it a ‘no-holds barred’ battle.

Believe me, they will just boom more than the anticipated Orton-Batista clash for the WWE World Heavyweight title, especially in that huge, huge venue called Superdome in the Big Easy? Rating going high on both pay-per-view, the WWE network, the fans seeing the action live, and even the Twitter feed in the US. And they can even top that one against another streak-on-the-roll match for the Undertaker. Seriously.

Besides, people love seeing antagonists going at it on another. No wonder the universe called their feud the match of the night, right? Yes, much better than the main event himself, or even the escalating altercation between Batista and Alberto Del Rio.

Author: slickmaster | (c) 2014 september twenty-eight productions

Friday, 21 February 2014

Just My Opinion: WWE Royal Rumble 2014

2/21/2014 10:35:39 PM

Before we hit the WWE’s Elimination Chamber this coming Sunday evening in Minnesota, let’s take a look-back in the past month’s edition of Royal Rumble.


So there’s a new tag team champs in the New Age Outlaws, eh? Like their attitude is showing up after their first cameo comeback in Old School Raw episode held on the very first Monday of 2014.

Nah, is this serving like a return of a 14-year comeback from Road Dogg and Billy Gunn? I can never tell.

Daniel Bryan will seem to have a long way in terms of his storyline of rivalling the Wyatt Family’s head Bray. The story never ends after joining the creepy buzzards in such a very bizarre moment on the very last Raw episode of 2013. And I think more bizarre rivals will be putted into plots as long as the Wyatt family continues its horrendous domination, including WWE World Heavyweight top contender John Cena.

Speaking of which, do you think Cena did really lost that battle? If some sort of distractions like that is kinda ‘illegal,’ then it appears it’s another ‘cheap way out’ for the champion of champions Randy Orton. But hey, that’s what’s best for business. Sorry, folks!

Brock Lesnar is so unmerciful, it’s like everyone will nto give a shit to cross his driveway or else, either you’ll earn a broken arm, or you’ll need to hide as he will throw some kind of 20 vicious steel chair shots. I swear if the Big Show did have a good fighting condition there, Lesnar will appear like another piece of crap, and just the same way as Show threw him out of the canvas. But too bad, the referee was even helpless. How crap is that, right?

Okay, and how about Royal Rumble? I can only tell one thing: Batista may had a perfect comeback, but certainly Roman Reigns should earn that victory. Can you imagine this long-hair muscleman from the always-heel crew named SHIELD would top almost near-half of the entire Rumbling roster during the match? This guy threw 12 people away – 1 more than Kane’s previous record 13 years ago.

The irony though is that the Animal has threw the Mexican Alberto del Rio is a nonsense manner. It’s just like the Mexican did not even put up a fight. Let’s see as the feud continues in the next few weeks this coming Wrestlemania season.

But still, Reigns deserves to headline Wrestlemania. Looks like this Samoan kid will earn a much better solo career, only if he will oust himself from the so-called ‘Hounds of Justice.’ I mean, seriously. He had a lot of whatever it takes to be a more than just an average WWE superstar. I may don’t like that group, but I believe this guy has that high kind of potential.

But overall, is that all? What a disappointment for the night. Even Mick Foley dissed the WWE for that matter.

Again, how crap was that?

Author: slickmaster | © 2014 september twenty-eight productions

Saturday, 10 November 2012

For “High-Quality Entertainment” Sakes?


Isang gabi habang bumibili ako ng tinapay sa kalapit na bakery, narinig ko ang isang DJ na nagsasalita sa kanyang palatuntunan sa radyo. At ang mga katagang iyun ay agad naka-agaw ng pansin as akin habang inaatay kong matusta ang pan de sal na inorder ko.

“…aba, malamang. Dapat lang na makinig ka sa akin no? Kami lang kasi dito ang nagbibigay ng “high-quality entertainment.” That’s why we’re here.” May matching pa na sound effect yan ng mga taong tumatawa, kaya lang hindi ko alam kung tawa ba talaga yun o napilitan lang.

Oops! Teka lang.  Tama ba narinig ko? Para magbigay ng “high-quality entertainment?”


High quality entertainment, isang bagay na napakahirap nang hanapin sa panahon na dumadaudos na ang kalidad ng mga programa at isatsyon ng radyo, at kahit na rin sa iba pang mga medium na ating ginagamit sa pang-araw-araw, mapa telebisyon man o pahayagan. Sa panahon kasi na lahat sa kanila ay gumagalaw just for the sake of business, aminin natin – nasa-sacrifice ang tinatawag na “quality” just for the sake of money. The cheaper may be the better. Kaya lang, hindi garantiya na ang mga bagay na iyun ay maganda rin o beneficial. ‘Yan ang halaga ng mga tinatawag nating mga masa stations. At ‘yan din ang realidad na sila ngayon ang nagpapaikot sa ating lipunan. Kung ikaw ay naalibadbaran rin tulad ng inyong lingkod sa mga pangyayari sa industriya ng radyo (de nadedegrade na ba tulad ng ilang mga kumento sa mga blogs ko ukol sa mga usaping pang-radyo)… eh ganun talaga eh. Let’s face it. It’s business after all.

Alam ko na mahirap ang magbigay-aliw sa mga tagapakinig mo, lalo na pangalan ng istasyon ang dinadala mo kada araw na umeere ka. Kaya lang, high-quality entertainment?

Minsan, mas hanga pa ako sa mga DJ sa radyo na hindi masyado nagba-brag kung gaano kapatok (nga ba?) ang kanilang programa ay channel. Hindi dahil sa nagpapakababa sila, pero dahil kung wala ka namang ipagmamayabang pa, ayos na yung katagang “fast-rising” o ang mga katulad pa nun. At least, walang pretensions.

High-quality entertainment, teka… alam ba ng mga ‘to ang mga pinagsasabi nila?

High-quality entertainment ba ang bumitaw ng mga double-meaning na salita on-air kung alam mo na kahit papaano ay may mga nakababatang nakikinig sa iyo? Ang bastos ay nasa kaisipan nga, pero alalahanin mo na hindi lahat ay bukas ang isipan sa ganyan o tulad mong kalahting barbaro.

High-quality entertainment ba ang magpatugtog ng mga pipitsuging pop music na maihahalintulad nga sa latang walang laman? As in puro ingay nga pero wala naming substansya.

High-quality entertainment ba ang bumitaw ng mga jokes at pick-up lines? Siguro, pero ‘tol, kung alam na alam na alam na namin ‘yan… parang nagkiskis ka ng bato sa balat mo… in short, maga-gasgas lang iyan.

High-quality entertainment ba ang bumira na parang palengkero o palengkera, at kahit sa mga taong nagtetext o tumatawag sa iyo on-air? Hindi nga nagmumura pero ang salita naman na ginamit ay halata na wika ng mga hindi matitino ang asal? Isama mo na ang tipong pamamahiya ng live. Alam ko na naging mahina siya sa mga problemang kinaharap niya, pero hindi mo kailangang ipamukha na isa siyang “bobo,” “tanga” o kung ano pa man iyan. Ang pagiging straight-forward ay nilalagay sa lugar.

Marami na akong napapansin na ganito ang pamamaraan ng pagsasalita sa ere. Kaya hindi na rin kataka-taka kung bakit ganito na rin ang mga tagapakinig nito. Siyempre, bumabagay lang din naman ang mga nagtatrabaho bilang mga tagapagsalita sa radyo e. kung asal-gago ang audience mo, expect mo na rin though hindi siya gago literal dahil bawal pa rin naman ang bumitaw ng mga ganung salita sa ere.

Kaya minsan, naiisip ko. High-Quality entertainment o tama lang din ang mga comment na FM radio has gone to a piece of crap?

Madali ang magsabi ng OO. Pero may istorya kasi kung bakit ganyan. Oo, may dahilan. Kung ano ang dahilan na iyun, subukan mong isipin muna bago humusga.

Pero either way, argh. I’ll pick the latter.

11/10/2012, 09:23 pm.
Author: slickmaster | © 2012 september twenty-eight productions


Saturday, 28 July 2012

Dolphy FTW on the National Artist Award

07/13/2012 | 12:26 AM

Long overdue na kaya! Dapat nga noong 2009 pa ginawaran yan ang National Artist Award e.

Malapit na ang Agosto, ang buwan na maghihirang na naman ng mga taong karapat-dapat na tawagin na National Artist. At halos 1 buwan na rin mula noong nagulantang ang mga milyun-milyong katao na minsa pinatawa ng Hari ng Komedya sa loob ng halos 7 dekada.

Pero sa totoo lang, madaling magsalita at madali lang umaangal sa mga tila usad-pagong na proseso ng sistema sa paggawad ng mga Pambansang Alagad ng Sining.

Ayon sa isa mga napanood kong balita noong mga araw na kamamatay pa lang ng hari ng komedya, awtomatikong nominado na si Rodolfo Vera Quizon Sr.

Twing ikatlong taon kasi nagagawaran ang isang taong may matinding mga kontribusyon sa Sining, at ang huli ay noong 2009 kung saan ay naging kontrobersyal ang mga ilan sa mga nakasali dun kabilang na si Director Carlo J. Caparas, ang isa sa mga tanyag na tao sa likod ng iba’t ibang mga palabas sa telebisyon. Sa nasabing pangyayari, maraming kumuwestiyon sa ginawa na yun ng National Commission of the Culture and the Arts.

Matinding proseso ang inaabot ng mga tao para maging National Artist. Sa darating na buwan ng Agosto, magsisimula ulit yan, at inaasahan sa susunod na taon, maigawad na yan sa mga taong deserving ayon sa nasabing ahensya.

Matinding pagsasaliksik sa mga akda at buhay ang ginagawa ng mga tauhan ukol sa nasabing nominadong personalidad.

Pero patay na yung tao. Bakit ngayon lang? Hindi ba mas maganda kung yung mismong nominado ang makakaappreciate niyan? Yung tipong hindi pa siya umaabot sa kritikal na kundisyon ng kalusugan niya? Oo nga naman.

May proseso kasi yan e. Ayon yan sa Executive Order 236.

Pero kasi, maraming mga benepisyo ang makukuha ng isang pambansang alagad ng Sining eh. Pensionado siya habang-buhay.

Teka, bakit hindi matuloy-tuloy ang pagnonomina sa mamang ito? Naalala ko na may umalma sa kanyang pagpoportray ng mga gay role sa mga pelikula noong mga nagdaang dekada. Ha? Ganun?

Hindi na nakialam ang Malakanyang sa nasabing isyu. Pero sabagay, sa lipunang Malaya pero napapaligiran ng maruruming isip at tagahanap ng butas, ididiin pa rin ang pamahalaan sa ganitong isyu. May halong pulitika daw. Ba, ang sa lagay ba e dahil sumuporta si Mang Pidol sa karibal ni PNoy noong eleksyon dalawang taon na ang lumipas? Wag ganun, mga tol. Walang pulitika ang motibong ito. Kayo naman oh.

Pero tingin ko, hindi lang nag-iisa si Dolphy sa ganitong klaseng senaryo.

Pero que national artist man si Rodolfo Vera Quizon Sr., o hindi, isang bagay ang sigurado diyan – isa na siyang maituturing na national treasure. Ang tindi ng kontribusyon niya sa industriya ng pagpapatawa at pag-arte sa loob ng 65 taon. Hindi biro yun, ha? Mantakin mo ha? Ang tindi ng mga ginawa niya? Mula sa pagiging bakla hanggang sa mga pagiging salamin ng tipikal na Juan dela Cruz sa kanyang mga pinagbidahang mga pelikula at sitcom.

Kaya para sa akin, idol pa rin si Pidol. Saludo ako sa iyo.

Sources:
http://en.wikipedia.org/wiki/National_Artist_of_the_Philippines
http://www.ncca.gov.ph/about-ncca/org-awards/org-awards-national-artist-list.php


Author: slickmaster| © 2012 september twenty-eight productions

Tuesday, 10 July 2012

Idol Pa Rin Si Pidol: 5 Things I Remember On Dolphy (and more).

07/11/2012  | 11:14 AM 

Oo, idol pa rin siya. Sa halos lahat yata ng mga kasabayan niya sa nakalipas na halos 67 taong pamamayagpag sa entablado, pinilakang tabig, at telebisyon, siya na lang ata ang isa sa mga tila endangered species ng Philippine entertainment, maliban pa kay Manong Eddie Garcia na nasa 80 na rin ang edad. Ilang pelikula ang ginawa niya mula 1946? 243 ayon sa aking kaibigan na si mommyjoyce. Aba, mas mahaba pa sa listahan ng utang ko sa tindahan para isa-isahin ang mga yan. Ilang serye ng mga palabas na kasama ang iba’t ibang mga kapwa artista tulad ni Panchito, Pancho Magalona, Babalu, Nida Blanca, Nova Villa at iba pa? Pustahan, kulang pa ang isang buwan para i-playback ang lahat ng mga ‘to sa mga koleksyon ng VCD o kung meron man, streaming sa YouTube. Iba’t ibang mga role ang ginampanan niya bilang actor sa TV, radio (tama, minsan niya pinasok ang larangan na maging dubber) at pelikula, be it straight or gay.

Aminado ako na konti na lang sa mga mala-alamat na gawa ni Mang Dolphy ang naabutan ko na umeere. Hindi kumpleto ang Huwebes ng gabi naming nung kapag hindi naming napapanood ang isa sa 2 palabas na inaabangan namin sa ABS-CBN: ang Home Along Da Riles. Oo, si Kevin Kosme, kasama sila Mang Tomas, Aling Ason, Richy, Elvis, Baldo, at iba pang mga tao dun sa riles.

Sa malamang, 1 lang ang Home Along Da Riles sa 2 pinakatanyag na programang pang-komedya sa telebisyon na pinagbidahan niya sa loob ng 24 na taon mula noong 1979 hanggang 2003. At yung isa pa na longest-running sitcom? Siyempre, ang John & Marsha, bagamat di ko naabutan to. Pero hindi ka laking 80s kung minsan hindi mo nasulyapan to sa RPN.

Sa pelikulang aspeto ang naabutan ko na lang ay Tataynik, Home Along The Riber, Dobol Trobol, Nobody Nobody But Juan at Wanted Perfect Father. Alam ko noong dekada ’90 marami pa dyan ang nagawa niya kasama na ang movie version ng kanyang sikat na palabas sa dos, pero dahil napakabihira lang ang pagkakataon na makapunta ako ng sinehan o magka-cable para mapanood ito sa mga tulad ng Cinema One, hindi ko nasulyapan ang iba.

Ang Tataynik, naabutan ko pa sa sinehan, nung nasa ground floor pa ang cinema 2 sa Ali Mall. Kasama niya dito ang isa rin sa mga iniidolo at minsan ay ginagaya kong komedyante na si Babalu.

Ang Nobody, Nobody but Juan na may cameo appearance pa ng Wowowee host na si Willie Revillame, napanood ko din. Yun nga lang, ito na rin ang era na tila tumutumal na siya sa big screen, at isama mo na dyan ang Father Jejemon pero wag ka Best Actor yan, at isama mo na ang isa pa niyang pelikula noong kaparehong taon na Rosario ang nakapagpabigay naman sa kanya ng Best Supporting Actor. 2 major acting awards, hinakot niya. Saan ka pa?

Yung Home Along the Riber, sa TV ko na lang naabutan e. Yung Dobol Trobol, sa DVD ng kapitbahay ko. Pero ang mas gusto ko sa lahat ng napagtripan ko, Wanted: Perfect Father. Sa cable ko na naabutan yan. Yung Father and Son nila ni Vandolph? Hindi ko napanood ng buo yun e. Pero bet na bet ko ang kanyang Banayd Whiskey scene. Minsan ko siya sinariwa at parang baliw lang ako na natatawa habang naka-headphones sa computer shop na pinanonoodan ko nito.

Yung Quizon Avenue din pala, Sabado ng gabi sa Channel 2 yun kung hindi ako nagkakamali kasama ang kanyang mga anak.

Sa malamang, minsan sa ibang panahon, magbabalik-tanaw pa ako sa mga B&W pictures ng Sampaguita, RVQ at iba pang mga gawa niya pati na rin sa ibang mga tao, bagay na ginagawa ko naman talaga minsan kahit sa mga gawa pa ni Redford White, Babalu, Porkchop Duo at iba pa. Habang sinusulat ko nga ito, pinapakinggan ko ang mga spiel at dialogue ng isang antigong John N Marsha episode. Wala lang. Ayos din pala. Asan na kaya ang mga ganitong klaseng palabas ngayon, na dapat sana e nagpapakain sa isipan ng bawat manunood nito? Iba ang uupo sa trono niya sa mga susunod na taon, pero isang bagay lang ang sigurado. Hindi kayang tapatan ng sinuman ang kalupitan niya sa pagpapatawa’t pag-aarte sa nakalipas na halos 7 dekada. Rest in Peace, Idol ka parin, Pidol.

Pero, isang bagay pa rin ang nasa isip ko: ‘Di ba dapat nagawaran na ang mamang ito ng National Artist? Hmmm…. Matalakay nga yan minsan.

Author: slickmaster  | © 2012 september twenty-eight productions